مقالات

مدیری که با انگیزه خدمت فعالیت می‌کند نباید در معرض حذف و تغییر قرار گیرد


به گزارش ایلنا، متن یادداشت سیدضیا هاشمی که آن را خطاب به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نوشته، به شرح زیر است: 

جناب آقای دکتر سید عباس صالحی

وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی

با سلام و دعای خیر 

این روزها زمزمه‌هایی درباره تلاش برخی افراد و جریان‌های نزدیک به جناب‌عالی برای تغییر مدیری شنیده می‌شود که در دوران مسئولیت خود، بیش از آنکه دل‌مشغول جایگاه و عنوان خویش باشد، دغدغه‌مند حال و روز اهالی فرهنگ و هنر، به‌ویژه خانواده بزرگ سینمای ایران بوده است. 

سخن من مشخصاً درباره جناب آقای دکتر سیدمجید پوراحمدی، مدیرعامل پرتلاش، خدمتگزار و پاکدست صندوق اعتباری هنر است؛ مدیری که به گواه عملکرد و رفتار حرفه‌ای‌اش، بخش قابل‌توجهی از توان و اهتمام خود را صرف حمایت از هنرمندان و رسیدگی به مسائل و مشکلات آنان کرده است؛ هرچند ظاهراً این شیوه مدیریت و عملکرد ایشان، خوشایند برخی از مسئولان نزدیک به جناب‌عالی نیست. 

قصد ندارم نامی از اشخاص ببرم یا وارد مناسبات و اختلافات پشت پرده شوم؛ اما به‌عنوان کسی که بیش از ۴۵ سال در متن سینمای ایران فعالیت داشته و از نزدیک شاهد فراز و نشیب‌های این عرصه بوده است، وظیفه اخلاقی خود می‌دانم نکته‌ای را صریح و بی‌پرده با جناب‌عالی در میان بگذارم. 

اجازه دهید در اینجا به نکته‌ای اشاره کنم که حاصل سال‌ها تجربه و مشاهده مستقیم من است. از آغاز فعالیت صندوق حمایت از هنرمندان و روزنامه‌نگاران و سایر فعالان عرصه فرهنگ و هنر – که بعدها با عنوان صندوق اعتباری هنر به فعالیت خود ادامه داد، در مقاطع مختلف، افتخار همکاری و مسئولیت داشته‌ام و گاه نیز به‌عنوان مسئول یک نهاد صنفی، از نزدیک با مدیران و مسئولان این مجموعه در ارتباط بوده‌ام. در تمام این سال‌ها، با وجود آشنایی و مواجهه با مدیران مختلف این نهاد، صادقانه و بدون هیچ‌گونه تعارف باید بگویم کمتر مدیری را دیده‌ام که همچون جناب آقای دکتر پوراحمدی، تا این اندازه خود را در برابر مسائل، گرفتاری‌ها و دغدغه‌های اهالی فرهنگ و هنر مسئول بداند و با چنین حساسیت، پیگیری و دلسوزی برای رفع مشکلات آنان وقت و انرژی صرف کند. این سخن نه از سر دوستی و ملاحظه، بلکه حاصل مقایسه‌ای است که طی سالیان متمادی و از جایگاه یک فعال صنفی و شاهد مستقیم عملکرد این مجموعه به آن رسیده‌ام. 

جناب آقای وزیر؛ 

در روزگاری که کشور با شرایط دشوار و روزهای پرالتهاب جنگ دوازده‌روزه و سپس جنگ چهل‌روزه مواجه بود، در حالی که بسیاری از مسئولان به دلایل مختلف در تهران و محل مسئولیت خود حضور نداشتند، دکتر پوراحمدی هر روز در محل کار حاضر بود و پیگیر امور هنرمندان و مسائل و مشکلات آنان. 

اما آنچه جایگاه ایشان را در خاطر بسیاری از هنرمندان ماندگار کرد، صرفاً حضور فیزیکی در محل کار نبود؛ بلکه احساس مسئولیتی بود که در رفتار و منش ایشان تجلی داشت. در روزهایی که اضطراب، نگرانی و بلاتکلیفی بر زندگی بسیاری از هنرمندان سایه انداخته بود، تماس‌های تلفنی مکرر، احوالپرسی از هنرمندان، پیگیری مشکلات و تلاش برای گره‌گشایی از امور آنان، نشان داد که ایشان مسئولیت را نه یک عنوان اداری، بلکه تعهدی انسانی و اخلاقی می‌داند. 

برای هنرمندی که در روزهای سخت احساس تنهایی می‌کند، همین پیگیری و دلجویی گاه ارزشی فراتر از بسیاری از بخشنامه‌ها و وعده‌های اداری دارد. 

جناب آقای وزیر؛ 

به‌خوبی می‌دانیم در ساختار مدیریتی کشور، گاه کسانی که بیش از دیگران کار می‌کنند، بیشتر در معرض انتقاد، فشار و جابه‌جایی قرار می‌گیرند. تأسف‌بارتر آنکه بعضاً محافلی شکل می‌گیرند که به‌جای ارزیابی کارنامه مدیران و سنجش میزان رضایت جامعه هدف، بیش از هر چیز در اندیشه سهم‌خواهی، تقسیم مسئولیت‌ها و چینش جایگاه‌های مدیریتی بر اساس مناسبات و ملاحظات شخصی‌اند. در چنین فضایی، گاهی صدای سهم‌خواهان و صاحبان نفوذ، از صدای کسانی که سال‌ها با صداقت و دلسوزی خدمت کرده‌اند، رساتر شنیده می‌شود. 

تعبیر صریح‌تری به کار می‌برم؛ گاهی آنچه در پشت پرده برخی تصمیمات مدیریتی می‌گذرد، بیش از آنکه حاصل ارزیابی عملکرد و شایستگی افراد باشد، به تقسیم پست‌ها، سهم‌خواهی‌ها و بده‌بستان‌های گروهی و جناحی شباهت دارد. تأسف‌بارتر آنکه در چنین فضایی، ممکن است مدیری که با انگیزه خدمت و رضایت جامعه هدف فعالیت می‌کند، صرفاً به دلیل آنکه در معادلات و مناسبات برخی افراد جایگاهی ندارد، در معرض حذف و تغییر قرار گیرد. اگر قرار باشد سرنوشت مدیران خدمتگزار نه بر اساس کارنامه و عملکرد، بلکه بر مبنای رضایت یا نارضایتی محافل صاحب نفوذ تعیین شود، دیگر نمی‌توان از شایسته‌سالاری و استقلال مدیریت سخن گفت. 

نکته دیگری را نیز لازم می‌دانم با جناب‌عالی در میان بگذارم. از زمان حضور شما در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با وجود مسائل و مشکلات عدیده و بعضاً نگران‌کننده در ساختار مدیریتی سینمای کشور، بنا بر ملاحظاتی ترجیح داده‌ام سکوت اختیار کنم و از طرح برخی انتقادات خودداری نمایم؛ اما احساس می‌کنم در برابر آنچه حدود یک سال پیش در صندوق اعتباری هنر و به‌ویژه تغییرات صورت‌گرفته در ترکیب هیئت‌مدیره آن اتفاق افتاد، سکوت بیش از این روا نیست. به باور من، آن تغییرات نیز بیش از آنکه مبتنی بر ضرورت‌های تخصصی، تجربه، شایستگی و مصالح واقعی جامعه فرهنگ و هنر باشد، رنگ‌وبوی آشکار ملاحظات جناحی و گروهی داشت. اگر در برابر چنین روندی سکوت کنم، بیم آن دارم که ناخواسته در حق سینما و اهالی آن کوتاهی کرده باشم؛ چراکه صندوق اعتباری هنر صرفاً یک مجموعه اداری نیست، بلکه نهادی است که با معیشت، امنیت خاطر و زندگی حرفه‌ای هزاران هنرمند و فعال فرهنگی و رسانه‌ای ارتباط مستقیم دارد. 

اما انتظار از مدیری در جایگاه جناب‌عالی آن است که در تصمیم‌های مهم، بیش از هر چیز، کارنامه عملکرد، میزان رضایت جامعه هدف، سلامت مدیریتی و خدمات واقعی افراد را ملاک قرار دهد؛ نه فشارها، توصیه‌ها و مصلحت‌اندیشی‌های مقطعی. 

تغییر مدیران، به‌خودی‌خود نه نشانه تحول است و نه تضمین‌کننده اصلاح امور. گاهی حفظ یک مدیر شایسته و حمایت از او، به‌مراتب دشوارتر و ارزشمندتر از انتصاب مدیری تازه است؛ به‌ویژه هنگامی که آن مدیر در روزهای دشوار، میدان مسئولیت را ترک نکرده و در کنار کسانی ایستاده که بیش از همیشه به حمایت نیاز داشته‌اند. 

اجازه دهید با یادآوری کلامی از کتاب آسمانی‌مان، سخن را به پایان ببرم: 

«وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَیْنَکُمْ» 

نیکی‌ها و بزرگواری‌های یکدیگر را فراموش نکنید. 

جناب آقای وزیر؛ این آیه تنها یک توصیه اخلاقی نیست؛ یادآور مسئولیتی انسانی در قبال کسانی است که صادقانه خدمت کرده‌اند. مبادا در هیاهوی توصیه‌ها و فشارها، قدرشناسی از خدمتگزاران صادق به فراموشی سپرده شود. 

ما انتظار نداریم هیچ مدیری فراتر از نقد و ارزیابی باشد؛ اما انتظار داریم هیچ خدمتی نادیده گرفته نشود و هیچ تصمیمی بدون سنجش منصفانه کارنامه افراد اتخاذ نگردد. 

امیدوارم جناب‌عالی با دوراندیشی، استقلال رأی و توجه به خواست و رضایت اهالی فرهنگ و هنر، اجازه ندهید تلاش‌ها و خدمات ارزشمند دکتر پوراحمدی، قربانی اختلاف سلیقه‌ها، فشارهای بیرونی و مصلحت‌اندیشی‌های زودگذر شود. 

در روزگاری که بسیاری در اندیشه حفظ جایگاه خویش‌اند، شایسته است قدر کسانی را بدانیم که جایگاه خود را وقف خدمت به دیگران کرده‌اند. 

با احترام و ارادت

سید ضیا هاشمی 

رئیس هیئت مدیره 

جامعه صنفی تهیه کنندگان



انتهای پیام/


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا