چرا باید زمان بیشتری را در قبرستان بگذرانید؟

به جز هدف صریح زیارت قبر یکی از عزیزان، اکثر مردم از گذراندن وقت در قبرستان اجتناب می کنند. آن‌ها مانند مکان‌های تاریک، شبح‌آلود، خالی از سکنه به نظر می‌رسند، مکان‌هایی که اگر چیزی از فیلم‌ها یاد گرفته باشید، به احتمال زیاد با یک روح، دیو یا مترسک غیردوستانه روبرو خواهید شد. شاید زمانی که از کنار قبرستان می گذشتید نگاهی اجمالی به قبرستان انداخته باشید، شاید نفس خود را حبس کنید تا مبادا روح یکی از ساکنان آن به بدنتان لغزند.

اما ارزش این را دارد که هرازگاهی توقف کنید و در گورستان پرسه بزنید.

این کاری است که ما اغلب به عنوان یک خانواده هنگام بازدید از ورمونت انجام می دهیم، و همیشه به یک نقطه برجسته فراموش نشدنی از سفر تبدیل می شود. گورستان ها مکان های شگفت آور جالبی هستند.

از یک طرف، آنها می توانند به سادگی فضاهایی زیبا و پارک مانند باشند (همانطور که ویکتوریایی ها از آنها استفاده می کردند)، و مجسمه های روی برخی از نشانگرهای قبر می توانند آثار هنری واقعی باشند.

آنها همچنین به طور شهودی شما را به داستان متصل می کنند. بررسی مصنوعات پشت صفحه شیشه ای در موزه یک چیز است. فهمیدن اینکه زیر پای تو استخوان های کسی که در جنگ انقلاب جنگیده است، چیز دیگری است. در حالی که ارواح واقعی مردگان همیشه در گورستان ها ظاهر نمی شوند، ارواح گذشته ناگزیر ظاهر می شوند. گورستان ها مانند دریچه هایی برای زمان دیگری به نظر می رسند که هم بسیار دور و هم به طرز عجیبی نزدیک به نظر می رسند، و شما نگاهی اجمالی به گذشته و حال می بینید که در غیر این صورت به آن فکر نمی کردید.

به عنوان مثال، در یک قبرستان قدم بزنید و سن مرگ را روی سنگ قبرها یادداشت کنید. برخی از دهه‌های 70 و 80 را خواهید دید، اما برای جمعیت بسیار جوان‌تر نیز موارد زیادی را خواهید دید. با عبور از نشانگرهایی که 2، 8، 17 را می‌خوانند، دوباره متوجه می‌شوید که مردن جوان قبل از قرن بیستم به طرز شگفت‌انگیزی رایج بوده است. گورستان های قدیمی پر از قبر نوزادان و کودکان است. این واقعاً همه چیز را در چشم انداز قرار می دهد و به شما این احساس را می دهد که عصر مدرن، با همه مشکلاتش، در واقع زمان عالی برای زنده بودن است.

در آخرین بازدیدمان از یک قبرستان VT متوجه ردیفی از قبرها شدیم که شامل زنی بود که هشت فرزندش را از دست داده بود. همه زیر دو سال – و سپس خودش در 36 سالگی می میرد. شوهرش دوباره ازدواج کرد و سپس همسر دومش هفت سال پس از همسر اول در 28 سالگی درگذشت.

و گورستان ها به شما کمک می کنند تا متوجه شوید که زنده بودن بسیار عالی است. آنها به طور طبیعی مکان مناسبی برای اندیشیدن به یادگاری هستند. به خصوص هنگامی که با کتیبه ای روبرو می شوید که زمانی اغلب سنگ قبرها را تزئین می کرد:

وقتی گذشتی مرا به یاد بیاور
همانطور که الان هستی، من هم زمانی بودم،
همانطور که من اکنون هستم، شما نیز خواهید بود،
برای مرگ آماده شو و مرا دنبال کن

در گورستان به ناگزیر بودن سرنوشت خود پی می بری که روزی تو نیز غذای کرم ها خواهی بود و هیچ ضربه ای بزرگتر از قدم زدن در اطراف محل استراحت صدها جسد در شلوار کارپی دیم نخواهی یافت.

اگر هرگز صرفاً به خاطر آن وقت خود را در قبرستان سپری نکرده‌اید، امروز می‌خواهیم ایده‌هایی را در مورد چگونگی استفاده حداکثری از این تجربه ارائه دهیم.

برچسب قبرستان

در هر صورت، مردم احترام زیادی نسبت به گورستان ها نشان می دهند – احساس می کنند که نمی توانند آنجا باشند مگر اینکه شخصاً کسی را که در آن ملک دفن شده است بشناسند. اما معمولاً هر کسی از دیدن آنها استقبال می کند، به شرطی که متوجه شوید که مهمان هستید و آداب خوبی را رعایت کنید.

خارج از گورستان های شهری و ملی، بیشتر گورستان ها دارای مالکیت خصوصی هستند. اما اگر حصارکشی نشده باشند یا دروازه باز باشد، معمولاً خوب است که در محوطه قدم بزنید. اگر شک دارید، از دفتر یا مالک بپرسید.

پس از ورود به گورستان، صدای خود را پایین نگه دارید و فرزندان و سگ خود را تحت کنترل داشته باشید (اگر حتی مجاز باشد). این مکان ممکن است شبیه یک پارک به نظر برسد، اما هنوز هم آخرین مکان استراحت انسان ها است و باید با وقار به آن نگاه کرد. اگر دفن فعالی وجود دارد، دوری کنید (اگر از گورستان های قدیمی بازدید می کنید که به هر حال جالب تر هستند، این مشکل کمتری است).

سنگ قبرهای قدیمی شکننده هستند، بنابراین به آن‌ها دست نزنید، چه برای تمیز کردن کثیفی کتیبه‌ای که به سختی خوانده می‌شود، چه برای مالش دادن (که زمانی رایج بود، اکنون اغلب ممنوع است)، یا برای حمایت از کسی که خم شده است.

کجا نگاه کنیم

وقتی وارد یک قبرستان می‌شوید، باید با خیال راحت پرسه بزنید. فقط در اطراف زمین قدم بزنید و ببینید روح شما را به کجا می برد.

اگر می خواهید کمی دقیق تر در مورد نگاه کردن به اطراف باشید، به دنبال قدیمی ترین سنگ قبرها باشید. آنها معمولاً نزدیک به ورودی یا کلیسا (در صورت وجود) یا در بالاترین نقطه قرار دارند. همچنین می‌توانید قسمت‌های قدیمی‌تر را از موادی که سرستون‌ها از آن ساخته شده‌اند تشخیص دهید: تخته سنگ نازک و سنگ مرمر هوازده به معنای قدیمی‌تر هستند، در حالی که نشانگرهای گرانیتی صیقلی معمولاً مربوط به پس از سال 1880 هستند (پیشرفت ابزارها در اواخر قرن 19 تراش گرانیت را آسان‌تر کرد، که با دوام‌تر بودن، برای نشانگرهای جاودانه مناسب‌تر بود).

شما همچنین می توانید از findagrave.com برای مشاهده نمای کلی افرادی که در یک قبرستان خاص دفن شده اند (از جمله افراد مشهور یا اجداد) استفاده کنید. برخی از قبرها با مختصات GPS ضبط می شوند که می توانند شما را مستقیماً به آنها هدایت کنند.

خواندن سنگ قبرها

خواندن سنگ قبرها واقعاً به قبرستان جان می بخشد (به طور نسبی) و جالب ترین کاری است که می توانید در زمانی که آنجا هستید انجام دهید. برخی ساده هستند: فقط نام و تاریخ فرد. اما برخی دیگر شامل چیزهای شخصی در مورد متوفی هستند – نقل قول مورد علاقه آنها یا ادای احترام از عزیزان – و اینها تلخ ترین هستند.

اگر کتیبه روی سنگ به قدری فرسوده است که نمی توانید آن را تشخیص دهید، تابش نور از آینه یا چراغ قوه به صورت آن با زاویه کم می تواند آن را خواناتر کند.

علاوه بر خواندن متن روی سنگ قبر، می توانید با توجه به اینکه چه نمادهایی بر روی آن حک شده است، چیزی یاد بگیرید. نمادهای خاصی در دوره های خاصی محبوبیت بیشتری داشتند، که به شما کمک می کند در یک نگاه متوجه شوید که سنگ قبر احتمالا متعلق به چه دوره ای است و همچنین فرهنگ آن زمان.

در اینجا راهنمای برخی از نمادهای متداول تری است که خواهید یافت. توجه داشته باشید که این سبک ها یک یا دو دهه پس از رایج شدن در شرق به بخش های غربی ایالات متحده رسیدند.

نمادگرایی سنگ قبر در دوران استعمار، به ویژه در نیوانگلند، توسط پیوریتانیسم رنگ آمیزی شد که بر قطعیت مرگ و عدم اطمینان از رستگاری تأکید داشت. سنگ قبرها که فرا رسیدن مرگ را نشان می‌دهند، بدون اینکه چیزی در مورد جایی که متوفی به پایان رسیده است، بگویند، به‌جای آرامش برای زنده‌ها، هشداری بود.

• سر مرگ/جمجمه بالدار: فناپذیری، پرواز روح پیش فرض پیوریتان.
• ساعت شنی (اغلب با بال): زمان در حال اتمام است، “زمان می گذرد.”
• داس، تابوت، استخوان های متقاطع، شمع خاموش: مرگ و قطع زندگی
• کروبی بالدار: روح، قیامت با نرم شدن الهیات پس از بیداری بزرگ، جایگزین جمجمه شد.

پس از انقلاب، یک جمهوری جدید که به دنبال الهام گرفتن برای حکومت خود در یونان و روم باستان بود، نمادهای مقبره خود را نیز از دوران باستان گرفت. جمجمه و کروبی جای خود را به تصاویری مانند بید خمیده روی یک کوزه سوزاندن رومی دادند، و با کاهش نفوذ پیوریتن ها بر فرهنگ، نمادگرایی سنگ قبر به طور کلی کمتر واضح شد.

• بید: اندوه، ماتم، بلکه رستاخیز (بیدها دوباره از قلمه رشد می کنند).
• ارن: بدن به عنوان ظرفی که روح ترک کرده است. یک کوزه پوشیده شده نشان دهنده پرده بین زندگی و مرگ بود.
• ابلیسک (شکل خود نشانگر، نه کنده کاری): ابدیت نمادگرایی احیای مصر پس از لشکرکشی های ناپلئون رواج یافت.

در دوران ویکتوریا، تصاویر پیرامون مرگ چرخش احساساتی تری به خود گرفت. بهشت به عنوان مکانی برای تجمع خانواده در نظر گرفته شد و نماد سنگ قبر نرم تر و آرامش بخش تر شد.

• دست های بسته: خداحافظی یا ازدواج اگر یک کاف توری و دیگری ساده باشد.
• دست رو به بالا: روح به بهشت رفت
• دست رو به پایین: خداوند به مردگان می رسد (نه لعنت).
• بره: معمولا قبر کودک
• ستون شکسته: یک عمر کوتاه، معمولاً یک مرد در اوج خود.
• غنچه رز یا گل شکسته: یک مرد جوان مرحله گلدهی سن را دنبال می کند.
• کبوتر: صلح، روح القدس
• برگ گندم: زندگی کامل، برداشت در راه است.

مجموعه دیگری از نمادها که از چندین دوره مختلف تاریخی عبور می کنند با عضویت در لژهای برادر مرتبط هستند. در اواخر قرن نوزدهم، حدود یک سوم مردان متعلق به یکی بودند، و از آنجایی که لژ اغلب برای دفن یک مرد بیمه می‌فروخت، نشان سفارش او روی سنگ قبر او در کنار نام او قرار گرفت.

• مربع و قطب نما با G: یک فراماسون
• سه حلقه زنجیر، F-L-T (دوستی، عشق و حقیقت): فریک ها.
• بنای یادبود یا مهری که نشان دهنده کنده با تبر، چکش و گوه و شعار است Dum Tacet Clamat (“اگرچه ساکت است، اما او صحبت می کند”): درختان جهان

بعد از اینکه نگاه کردن به سرستون دیگران را تمام کردید، ممکن است بخواهید به این فکر کنید که برای سنگ نوشته خود چه می خواهید. روی یک نیمکت بنشینید و به ماهیت زودگذر زندگی فکر کنید. گذراندن زمان در یک گورستان فرصتی است تا خود را دوباره با مرگ و میر خود آشنا کنید، و همچنین این واقعیت که لحظه حال تنها لحظه ای نیست که تاکنون وجود داشته است. مردم یک یا دو قرن قبل از شما زندگی کردند و همین احساسات را تجربه کردند. زندگی آنها برای آنها به همان اندازه واقعی بود که زندگی شما برای شما. همینطور که الان هستی، من هم بودم . . . خود را برای پیروی از این روش آماده کنید و از ارواح گذشته به خاطر میل آزاردهنده برای استفاده از آن روز تشکر کنید.